Pomyslne proby szerokopasmowego Internetu z wykorzystaniem balonu stratosferycznego
Po przeprowadzeniu pomyślnych prób w Szwecji, naukowcy biorący udział w projekcie finansowanym ze środków UE dokonali przełomu, wykazując możliwość świadczenia usług szerokopasmowego dostępu do Internetu za pośrednictwem platform znajdujących się na dużych wysokościach w stratosferze. Konsorcjum CAPANINA, w skład którego wchodzi 13 partnerów z Europy i Japonii, przeprowadziło próby z wykorzystaniem sprzętu łączności radiowej i optycznej umieszczonego na pokładzie balonu o pojemności 12 000 metrów sześciennych, unoszącego się na wysokości 24 km. Naukowcy uzyskali prędkość transferu danych 11 megabitów na sekundę (Mb/s) na odległościach dochodzących do 60 km, ale są zdania, że technologia ta może docelowo zapewnić prędkość transferu do 200 razy większą niż tradycyjny szerokopasmowy dostęp kablowy. Większa część zasobów finansowych projektu pochodziła z budżetu priorytetu "technologie społeczeństwa informacyjnego" szóstego programu ramowego (6. PR). David Grace z University of York w Wielkiej Brytanii, szef zespołu naukowego projektu, powiedział po próbach: - Potwierdzenie możliwości działania łącza przesyłającego dane z dużą prędkością z balonu poruszającego się w stratosferze jest najważniejszym krokiem na drodze do realizacji długoterminowego celu, jakim jest transfer danych z prędkością 120 Mb/s. W trakcie tych samych testów, DLR - niemiecki partner projektu CAPANINA - ustanowił pierwsze znane optyczne połączenie ze stratosfery w kierunku dosyłowym na dystansie 64 km, uzyskując prędkość transmisji 1,25 gigabita na sekundę. Pierwszym priorytetem projektu CAPANINA jest zademonstrowanie sposobów, w jakie platformy stratosferyczne (HAP), takie jak balony i sterowce, można wykorzystać do świadczenia usług szerokopasmowego dostępu do Internetu na obszarach wiejskich i słabo zaludnionych w całej Europie. Ten sam system mógłby również posłużyć do zapewnienia szybkiego komórkowego połączenia z Internetem, na przykład w pociągach. "Dostęp szerokopasmowy ze stratosfery wypełnia lukę pomiędzy technologiami satelitarnymi i bezprzewodowymi technologiami naziemnymi. Ponadto, nie wymaga on kopania rowów i kładzenia nowych kabli, co ma szczególne znaczenie dla użytkowników zamieszkałych na terenach wiejskich, podmiejskich i użytkowników znajdujących się w ruchu", czytamy na stronie internetowej projektu. - Koszt umieszczenia infrastruktury w miejscu przeznaczenia stanowi prawdopodobnie jedną dziesiątą kosztu wyniesienia satelity, a jeden sterowiec może obsłużyć tysiąc razy więcej użytkowników niż satelita - powiedział w wywiadzie dla witryny BBC News Alan Gobbi, kierownik ds. marketingu w dziale handlowym University of York - York Electronic Centre. Sukces testów wskazuje, że technologia ta może stać się rzeczywistością za trzy do pięciu lat. Tymczasem konsorcjum CAPANINA będzie kontynuowało badania, a kolejne testy planowane są na 2006 r. we współpracy z partnerami z Japonii.