Partnerzy projektu UE identyfikują działania stymulujące rozwój innowacji w sektorze publicznym
"Innowacje muszą być zjawiskiem ogólnoludzkim, a nie działalnością ograniczoną do sektora prywatnego", stwierdzają autorzy raportu na temat innowacji w sektorze publicznym opracowanego przez partnerów projektu Publin, który jest finansowany z budżetu piątego programu ramowego UE (5. PR). W raporcie stwierdzono, że wbrew temu, co sądzi opinia publiczna, w sektorze publicznym prowadzonych jest wiele działań innowacyjnych, ale wciąż napotykane są tam bariery. Autorzy raportu zauważają ponadto, że im sprawniej podmioty sektora publicznego tworzą sieci zapewniające dostęp do umiejętności i partnerów, tym większą mają szansę na pomyślną realizację procesów innowacyjnych. W raporcie wymieniono bariery dla innowacyjności w sektorze publicznym, następnie przedstawiono wykaz ważnych czynników pobudzających i ułatwiających innowacje, a na koniec sformułowano zalecenia dotyczące doskonalenia innowacji w sektorze publicznym, w tym zalecenie związane z polityką innowacyjności UE. Wśród barier wymienione zostały: wielkość i złożoność organizacji sektora publicznego, które mogą prowadzić do stworzenia wewnętrznych przeszkód dla innowacji, oraz "dziedziczone" metody i spuścizna, które sprawiają, że podmioty z sektora publicznego stosują zachowawcze praktyki i procedury. Negatywny wpływ na innowacyjność wywiera również niechęć do podejmowania ryzyka, ponieważ organizacje są skrupulatnie obserwowane przez polityków i media. Jako dodatkową przeszkodę dla innowacyjności autorzy raportu wymieniają konieczność przeprowadzania konsultacji w sprawie wszelkich planowanych zmian, a także brak umiejętności uczenia się organizacji, potencjalny opór opinii publicznej wobec zmian, bariery techniczne i brak zasobów. Według autorów raportu Publin, organizacja, która chce być bardziej innowacyjna powinna dysponować wszystkimi lub niektórymi z następujących czynników: bodźcami zorientowanymi na problem, bodźcami niezwiązanymi z problemem, stymulującym wpływem politycznym, kulturą oceny, mechanizmami wspierania innowacji, zdolnościami z zakresu innowacyjności, bodźcami z zakresu konkurencyjności, zainteresowaniem innowacjami technicznymi, wzorcami opracowanymi przez przedsiębiorstwa prywatne i organizacje pozarządowe. Wśród zaleceń dotyczących pobudzania innowacji jedno adresowane jest szczególnie do UE: "Unia Europejska powinna przyczynić się do opracowania szeroko zakrojonej polityki innowacyjnej 'trzeciej generacji', uwzględniającej także sektor publiczny", czytamy w raporcie. "Taka polityka powinna zachęcać decydentów politycznych do wykraczania poza perspektywę technologiczną i promowania koncepcji innowacji organizacyjnych, proceduralnych i koncepcyjnych, wymieniając choćby te trzy rodzaje." Autorzy dokumentu proponują również, aby celem Komisji stało się usprawnienie koordynacji inicjatyw politycznych związanych z innowacjami i wiedzą między odpowiednimi ministerstwami i organami. Pozostałe zalecenia dotyczą rozwijania strategii uczenia się, które umożliwią pracownikom znajdowanie, rozumienie i wykorzystywanie umiejętności opracowanych gdzie indziej, zwiększania inwestycji w technologiczny know-how oraz opracowywania miar wydajności. W raporcie zasugerowano ponadto, że do przyjmowania postaw innowacyjnych trzeba motywować nie tylko podwładnych, lecz także decydentów. "Wśród niektórych twórców polityk w zakresie innowacji, badań i wiedzy obserwuje się tendencję do zaniedbywania własnego kształcenia i działań innowacyjnych. Chociaż uczą się oni w aktywny sposób w trakcie codziennej działalności, często w dyrekcjach, radach i ministerstwach brakuje strategii uczenia się i innowacji", twierdzą partnerzy projektu Publin. Dalsze zalecenia ukierunkowane są na wykorzystanie organizacji międzynarodowych, motywowanie przedsiębiorców, określanie jasnych i rozsądnych celów innowacji, a także wprowadzanie instrumentów politycznych w celu tworzenia i rozpowszechniania wiedzy oraz uczenia się. Projekt Publin finansowany był w ramach podsekcji "doskonalenie potencjału ludzkiego" 5. PR; brali w nim udział naukowcy z dziesięciu instytucji reprezentujących dziewięć krajów europejskich. Pracami kierował norweski instytut badawczy NIFU STEP.