Satelity ESA obserwują zmiany pola magnetycznego Ziemi
Cztery satelity Cluster należące do Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA), które mają monitorować zmiany pola magnetycznego Ziemi, po raz pierwszy zaobserwowały przykład "zmiany magnetycznej konfiguracji". Celem projektu Cluster jest dokładniejsze poznanie wzajemnego oddziaływania ziemskiego pola magnetycznego i innych pól magnetycznych w układzie słonecznym. Ci, którzy orientują się w interferencji fal radiowych albo widzieli zorzę polarną, wiedzą z doświadczenia co się dzieje, kiedy rozbłyski słoneczne wchodzą w oddziaływanie z polem magnetycznym Ziemi. Naukowcy wiedzą już od pewnego czasu, że rozbłyski słoneczne - olbrzymia ilość energii uwalniana ze Słońca - aktywnie oddziaływują na pole magnetyczne Ziemi, zmieniając jego kształt i uwalniając energię. Uczeni nie wiedzieli dotąd, jak ten proces pojawia się, i jakie kształty powstają w wyniku zmiany konfiguracji. W artykule opublikowanym w czasopiśmie "Nature Physics" czytamy: "Określenie struktury wokół punktu, w którym linie pola magnetycznego załamują się, a następnie zmieniają kształt, znanego jako punkt magnetyzacji zerowej, ma istotne znaczenie dla lepszego poznania rekoneksji". Odpowiedzi są ważne, ponieważ zmiany konfiguracji magnetycznej zachodzą nie tylko podczas oddziaływania między Ziemią a rozbłyskami słonecznymi, lecz także pod wpływem innych, znacznie większych ciał niebieskich, np. promieniowania emitowanego przez czarne dziury. "Ale z powodu z natury trójwymiarowego charakteru tego procesu, zera magnetyczne można wykryć tylko dzięki pomiarom otrzymanym równocześnie z co najmniej czterech punktów w przestrzeni kosmicznej", czytamy dalej w artykule. Na szczęście satelity Cluster ESA, nazwane Salsa, Samba, Tango i Rumba, mogą dostarczyć dokładnych informacji. Satelity Cluster zostały skierowane na stanowisko wokół oczekiwanego zera magnetycznego w dniu 15 września 2001 r. Manewr się udał i od tego czasu międzynarodowy zespół z Francji, Niemiec, Holandii, Wielkiej Brytanii, USA i Chin cierpliwie przelicza dane liczbowe. Wyniki tych prac ujawniają kształty, które nie były przewidywane. - Taka charakterystyczna wielkość nie była nigdy wcześniej opisywana w obserwacjach, teorii lub symulacjach - mówią kierownicy zespołu: dr C. Xiao z Chińskiej Akademii Nauk, profesor Pu z Uniwersytetu w Pekinie i profesor Wang z Politechniki w Dalianie. Okazało się, że punkt magnetyzacji zerowej ma średnicę około 500 km, i kiedy pola magnetyczne oddziaływały na siebie wzajemnie uformowały strukturę spiralną, tworząc nowe połączenia pod kątem prostym w stosunku do początkowych granic (na zdjęciu). Zespół planuje teraz zbadanie następnych punktów, aby przekonać się, czy zarejestrowane kształty mają charakter typowy czy niepowtarzalny. Badanie może doskonale pomagać w poznawaniu wzajemnych oddziaływań w kosmosie, a jednocześnie informacje będą miały konkretne zastosowania na Ziemi, przy projektowaniu urządzeń do syntezy jądrowej, które będą oparte na lepszej znajomości zmian konfiguracji magnetycznych, umożliwiającej kontrolowanie plazmy wysokotemperaturowej.
Kraje
Chiny, Niemcy, Francja, Niderlandy, Zjednoczone Królestwo, Stany Zjednoczone