Śpiewak-ryzykant zdobywa dziewczynę
Czy cechy zachowań mają wpływ na interakcje stadne między zwierzętami, a konkretnie na miłość? Grupa naukowców z belgijskiego Uniwersytetu Antwerpskiego oraz węgierskiego Uniwersytetu Eötvös twierdzi, że owszem. W badaniach, których wyniki opublikowano w ogólnodostępnym czasopiśmie elektronicznym PLoS ONE, naukowcy wykorzystali ptasi śpiew w celu sprawdzenia, czy cechy zachowań ujawniające się w kontekście zachęty seksualnej mogą powiedzieć coś więcej o osobowości dzikiego zwierzęcia. Naukowcy mówią, że to właśnie te cechy zachowań, które aktywują się w czasie interakcji społecznych, zazwyczaj wpływają na wybór partnera w przypadku człowieka. Sposób zachowywania się w różnych sytuacjach towarzyskich może nam wiele powiedzieć o osobowości lub temperamencie danej osoby, a nawet o tym, czy miłość przypadkiem nie jest tuż, tuż. Jasnym jest dla naukowców, że normy zachowań nie są arbitralne ani w perspektywie kulturowej, ani ewolucyjnej, kiedy postrzegane są jako atrakcyjne seksualnie. Wyniki najnowszych badań pokazują, jak ważną rolę odgrywają cechy osobowościowe u różnych grup zwierzęcych, w tym u ptaków. Badacze osobowości zazwyczaj korzystają z ptaków jako modeli. Wcześniejsze badania wykazały, że reakcje poszczególnych osobników są dosyć konsekwentne bez względu na dzień. Indywidualne cechy ujawniają się także w sytuacjach bardziej pierwotnych, np. w czasie podwyższonej agresji, kiedy mają ze sobą w styczność dwa samce. Wybór partnera seksualnego i ptasi śpiew ściśle się ze sobą łączą. Różne pieśni mogą być dziełem nie tylko różnych osobników, ale także tych o silnej osobowości, twierdzą naukowcy. Interesującym może być fakt, że śpiew przyciąga nie tylko samice, ale także drapieżniki. Naukowcy mówią, że istnieje powiązanie pomiędzy rodzajem śpiewu a poziomem podejmowanego ryzyka. W efekcie śpiew niektórych osobników jest bardziej pociągający. Laszlo Z. Garamszegi z Uniwersytetu Antwerpskiego wraz ze swoimi kolegami skoncentrował się na powiązaniach pomiędzy śpiewem a osobowością. Zespół założył, że partnerzy powinni preferować te osobowości, które w pełni wykorzystują przewagę w cyklu reprodukcyjnym. W ramach swojego projektu naukowcy nagrali śpiew ponad dwudziestu europejskich muchołówek białoszyich i scharakteryzowali wiele cech tego śpiewu. Przeprowadzono testy behawioralne w celu zbadania, w jaki sposób ptaki prowadzą swoją eksplorację w kontekście podwyższonej gotowości prokreacyjnej oraz jakie podejmują ryzyko, gdy zbliża się drapieżnik. Badanie wykazało, że samce zajmujące niżej położone stanowiska śpiewacze w stosunku do otaczającej roślinności są większymi "eksploratorami" i ryzykantami. Im bliżej ziemi, tym większe ryzyko - mówią naukowcy. Poza tym sam wybór pieśni ma wpływ na to, na ile udany będzie podryw samca. Według zespołu badawczego mniejsza odległość od podłoża pomaga samcom szybciej znaleźć swoją parę. Według naukowców może to wynikać z faktu, iż samice wolą samców, którzy śpiewają w bardziej odkrytych miejscach. Mówiąc krótko, najlepsze osobniki mają większą szansę przeżycia, kiedy śpiewają w bardziej otwartych miejscach i szybciej zdobywają swoją samicę.
Kraje
Belgia, Węgry