Erozja wpływa na stan arktycznej linii brzegowej
Wyniki nowych międzynarodowych badań pokazują, że zmiany klimatu pustoszą linię brzegową w regionie Arktyki, intensyfikując erozję i powodując cofanie się o 50 cm rocznie. To nieustające oddziaływanie wpływa zarówno na ekosystemy w regionie, jak i na ludzi, którzy tam mieszkają. Odkrycia dokonane w toku badań zostały zaprezentowane w czasopiśmie Estuaries and Coasts oraz w raporcie "State of the Arctic Coast 2010" (Stan wybrzeża Arktyki 2010). Prace badawcze zainicjował i koordynował Międzynarodowy Komitet Badań Arktycznych (IASC) wraz z realizowanym wspólnie światowym projektem LOICZ (Interakcje ląd-ocean w strefach brzegowych), Międzynarodową Asocjacją Zmarzlinoznawstwa (IPA) oraz Programem Monitorowania i Oceny Obszarów Arktycznych (AMAP) - grupą roboczą Rady Arktycznej. W badaniach wziął udział zespół ponad 30 ekspertów z 10 krajów. Naukowcy z Instytutu Badań Polarnych i Morskich im. Alfreda Wegenera (AWI) przy Stowarzyszeniu Helmholtza i Centrum im. Helmholtza w Geesthacht w Niemczech wnieśli swój wkład w badania, w ramach których zbadano ponad 100.000 km wybrzeża Arktyki. Na podstawie wyników stwierdzono, że trzy morza, których dotyczą największe zmiany to Morze Łaptiewów, Morze Wschodniosyberyjskie i Morze Beauforta. Tempo rocznej erozji brzegowej może zdaniem ekspertów przekroczyć nawet osiem metrów. Konkluzja według naukowców jest taka, że erozja brzegowa może mieć wpływ na rozległe obszary wybrzeża w przyszłości, w szczególności zważywszy na fakt, że około 33% wybrzeża na świecie składa się ze zmarzliny arktycznej (zamarzniętego miękkiego podłoża). W sumie wybrzeże Arktyki może ponosić największy ciężar globalnego ocieplenia z powodu ciągłego kurczenia się zasięgu lodu na morzu. Do niedawna obszary te korzystały ze wsparcia ogromnych powierzchni pokrywy lodowej na morzu. Ale zagrożenie jest realne i bardzo bliskie, zwłaszcza że zmiany pojawiają się na obszarach, które były stosunkowo stabilne przez tysiące lat. Zespół podkreśla, że na 66% wybrzeża Arktyki składa się zmarzlina, a nie skały. Erozja ma ogromny wpływ na te obszary. Podczas gdy sama Arktyka jest zamieszkiwana przez raczej niewielką garstkę ludzi, to wybrzeże na dalekiej północy jest ośrodkiem życia zarówno społecznego, jak i gospodarczego. Zainteresowanie ludzi regionami nadbrzeżnymi Arktyki szybko rośnie, zwłaszcza w obliczu wzrostu zapotrzebowania na globalne zasoby energii oraz rozwoju transportu towarowego i turystyki. Z punktu widzenia ekologicznego naukowcy przewidują, że postępująca erozja brzegowa spowoduje straty w pogłowiu dzikich zwierząt, takich jak karibu północne, oraz w zasobach słodkowodnych jezior. "Ten międzynarodowy i interdyscyplinarny raport dokumentuje w szczególności zainteresowanie i wiedzę ekspercką niemieckich naukowców w badaniach arktycznego wybrzeża" - stwierdza dr Volker z IASC. Natomiast naczelny autor dr Hugues Lantuit z AWI zauważa: "Kiedy rozpoczęto regularne pozyskiwanie danych w 2000 r., szczegółowe informacje były dostępne dla zaledwie 0,5% wybrzeża Arktyki. Po ponad 10 latach intensywnych prac zyskaliśmy obecnie kompleksowy przegląd stanu tych obszarów i zagrożenia erozją." Kierownik biura projektu LOICZ, dr Hartwig Kremer stwierdza: "Arktyka coraz bardziej odzwierciedla różne siły napędowe globalnych zmian i staje się ogniskową krajowych oraz światowych interesów gospodarczych."Więcej informacji: Instytut Badań Polarnych i Morskich im. Alfreda Wegenera (AWI): http://www.awi.de/en/(odnośnik otworzy się w nowym oknie) Stowarzyszenie Niemieckich Centrów Badawczych im. Helmholtza: http://www.helmholtz.de/en/(odnośnik otworzy się w nowym oknie) Estuaries and Coasts: http://www.springer.com/environment/journal/12237(odnośnik otworzy się w nowym oknie) State of the Arctic Coast 2010: http://www.arcticcoasts.org/(odnośnik otworzy się w nowym oknie)
Kraje
Niemcy