Włączenie systemu informacji geograficznej (GIS) do oceny obszaru
Topograficznie za takie tereny uważa się drogi, dachy, chodniki i inne elementy charakterystyczne dla skupisk miejskich. W ramach finansowanego przez UE projektu DAYWATER podjęto się zadania zdalnej oceny tzw. obszarów nieprzepuszczalnych i zagrożenia, jakie stwarzają. Zrozumienie charakteru materiału powierzchni stanowi ważny czynnik podczas określania poziomów zagrożenia w porach deszczowych. Dane te są potrzebne do opracowania efektywnego i dokładnego modelu źródła i strumienia (SFM, Source and Flux Model) do celów prognostycznych. Do określenia obszarów nieprzepuszczalnych można wykorzystać badania prowadzone w terenie, jednak w wielu przypadkach dostanie się na posiadłości prywatne lub dachy może być kłopotliwe. Potrzebna była bardziej skuteczna metoda. W celu ominięcia tych przeszkód zastosowano systemy teledetekcji oraz systemy informacji geograficznej (GIS); w ramach projektu utworzono raport oparty na danych z tych systemów. W jego początkowej części znajduje się krótkie wprowadzenie dotyczące zastosowanych koncepcji oraz zapotrzebowania na monitorowanie GIS terenów nieprzepuszczalnych. Wymieniono w niej także zastosowane materiały. W kolejnej części raportu znajduje się przegląd aktualnego stanu wiedzy w zakresie teledetekcji oraz ogólnych metod, których można używać niezależnie od zasobów lokalnych, takich jak bazy danych. Oczekiwane wyniki tych badań i zastosowania systemu GIS prawdopodobnie ułatwią zrozumienie zarządzania zagrożeniami i zapewnią twórcom polityki praktyczne narzędzie do podejmowania odpowiednich decyzji. Badania te są ciągle w fazie początkowej i wymagają dalszego wsparcia w zakresie badań i rozwoju.
