Śluzówkowe szczepienia DNA u zainfekowanych owiec
Immunizacja śluzówkowa polega na wprowadzeniu szczepionki do organizmu przez błonę śluzową wyścielającą jamy i przewody w organizmie. Są to m.in. przewód żołądkowo-jelitowy, oddechowy i moczowy-płciowy, a także ucho wewnętrzne i środkowe oraz oczy. A zatem każda szczepionka przyjmowana na przykład doustnie przejdzie przez żołądkowo-jelitową drogę immunizacji. Badacze z projektu MVAC dokonali oceny śluzówkowego szczepienia DNA u owiec zainfekowanych wirusem Maedi-Visna (MVV, maedi visna virus) wywołującym zapalenie mózgu i przewlekłe zapalenie płuc. Zespół odkrył, że po immunizacji plazmidem poziom odpowiedzi przeciwciał był podniesiony. Nie znaleziono dowodów na to, że komercyjnie dostępna szczepionka zmodyfikowanego wirusa krowianki Ankara (MVA, modified vaccinia Ankara) zwiększała odpowiedź przeciwciał. Po wystawieniu na działanie wirusa Maedi-Visna większość zwierząt wytworzyła wykrywalne przeciwciała w osoczu krwi. Jednak różnica między stężeniami przeciwciał w grupie immunizowanej i grupie kontrolnej nie była znacząca. Immunizacja genem gag doprowadziła do zwiększenia wytwarzania IFNg (interferonu gamma) przez komórki T w porównaniu do kontroli siedem tygodni po immunizacji DNA. Odpowiedzi cytotoksyczne komórek T były bardzo ograniczone przed i po immunizacji śluzówkowej.
