Współpraca ziemia-powietrze na rzecz przyszłych potrzeb
Ciągły rozwój transportu lotniczego w Europie wiąże się z koniecznością usprawnienia zarządzania ruchem powietrznym (ATM). W celu zapobiegania dużemu natężeniu ruchu i opóźnieniom sformułowano zadanie na okres najbliższych 15-20 lat polegające na znalezieniu sposobu zwiększenia przepustowości i zmniejszenia opóźnień. Taki był cel finansowanego przez UE projektu C-ATM, który miał jednocześnie za zadanie utrzymanie poziomu bezpieczeństwa w branży lotniczej. Strategia projektu C-ATM polegała na opracowaniu początkowych działań możliwych do wprowadzenia po 2012 roku w warunkach obecnego sposobu organizacji przestrzeni powietrznej. Nowatorski plan był równoważony polityką okresu przejściowego, w czym uczestniczyły linie lotnicze. Do prac włączono szereg systemów kooperacyjnych, które usprawniły podział zadań między zespołami działań powietrznych i naziemnych. Do głównych zagadnień należało prowadzenie procesu decyzyjnego przez wymianę wspólnych danych systemu, zwiększenie przepustowości zdolności dzięki ulepszeniu zarządzania płynnością ruchu oraz podniesienie świadomości sytuacyjnej uczestników prowadzących działania powietrzne i naziemne. Zrealizowano kilka celów planistycznych, między innymi opracowano koncepcje operacyjne i normy techniczne projektu C-ATM. W drodze oceny modeli przeprowadzono analizę korzyści ekonomicznych oferowanych przez system. Z technicznego punktu widzenia system został zoptymalizowany przez ulepszenie zasad wymiany danych trajektorii 4-D. Opracowano również mechanizmy zgodności między systemami 4-D i ASAS (system wspomagający separację w ruchu lotniczym). Wyniki projektu C-ATM pozwoliły na wypracowanie schematu ramowego, który można wykorzystać w procesie rozwoju transportu lotniczego w przyszłości. W szczególności rezultaty mogą posłużyć za podstawę projektu SESAR stanowiącego europejski program modernizacji infrastruktury kontroli ruchu lotniczego.
