CORDIS
Wyniki badań wspieranych przez UE

CORDIS

Polski PL

A fast non-intrusive vapour detection system that rapidly identifies explosives in public areas

Informacje na temat projektu

Identyfikator umowy o grant: 811977

Status

Projekt w realizacji

  • Data rozpoczęcia

    1 Kwietnia 2018

  • Data zakończenia

    31 Marca 2020

Finansowanie w ramach:

H2020-EU.3.

H2020-EU.2.3.

H2020-EU.2.1.

  • Całkowity budżet:

    € 1 529 150

  • Wkład UE

    € 1 070 405

Koordynowany przez:

EYE ON AIR BV

Polski PL

Elektroniczny czujnik materiałów wybuchowych namierza podejrzanie pachnące buty

Coraz bardziej rygorystyczne środki bezpieczeństwa popychają terrorystów do opracowania nowych sposobów wnoszenia materiałów wybuchowych na pokłady samolotów. Dzięki innowacjom wprowadzonym w ramach projektu AirBrush przemycanie takich materiałów w obuwiu nie będzie już jednym z nich.

BEZPIECZEŃSTWO

© Monkey Business Images, Shutterstock

To stało się zaledwie kilka miesięcy po przerażających atakach na World Trade Center. Dnia 22 grudnia 2001 roku Richard Reid, pasażer lotu 63, wszedł na pokład samolotu American Airlines lecącego z Paryża do Miami. Na dworze padał deszcz, a lot był opóźniony. Ale powód zdenerwowania pasażerów okazał się później ich wybawieniem: buty Reida były wypełnione wybuchowym plastikiem, a deszczowa pogoda uniemożliwiła detonację, dzięki czemu 200 pasażerów lotu uniknęło śmierci. Jednego z pasażerów zaniepokoiła woń spalenizny, dzięki czemu Reid został następnie obezwładniony i obecnie odbywa karę dożywocia w Stanach Zjednoczonych. Od czasu zatrzymania słynnego zamachowca nazwanego „shoe bomber” na lotniskach sporo się zmieniło. Prześwietlanie obuwia stało się w Stanach Zjednoczonych obowiązkową procedurą, przez co bezpieczeństwo na lotniskach zwiększyło się, ale spowodowało wydłużenie się kolejek i znaczne zwiększenie kosztów ochrony. „Zmuszanie ludzi do chodzenia boso na pokładzie byłoby tak upokarzające jak droga Henryka IV do Canossy. Z drugiej jednak strony, technologia rentgenowska stosowana obecnie do kontroli obuwia wiąże się z wysokimi kosztami. Tutaj bezpieczeństwo i redukcja kosztów to dwie strony medalu”, mówi Yuri Udalov, dyrektor ds. technologii i współzałożyciel Eye on Air. W 2018 r. firma Eye on Air otrzymała dofinansowanie od UE na projekt AirBrush (szybki, nieinwazyjny system wykrywania oparów materiałów wybuchowych w miejscach publicznych), którego celem jest opracowanie i wprowadzenie na rynek technologii „elektronicznego wąchania” w oparciu o spektrometrię ruchliwości jonów (IMS). Choć technologia ta została już z powodzeniem zastosowana do wykrywania śladów materiałów wybuchowych, nie była wystarczająco czuła, aby można ją było zastosować do skanowania obuwia. „Nasz spektrometr różni się znacznie od istniejących urządzeń. W przeciwieństwie do zwykłych urządzeń IMS wykrywa on opary materiałów wybuchowych, a nie ich ślady. Przestrzeń dryfu modułów detekcyjnych to 10 mm, czyli rząd wielkości mniej niż w zwykłych spektrometrach IMS. Urządzenie może rejestrować całe widmo jonów w czasie krótszym niż milisekunda bez pogorszenia sygnału i może wykryć materiały wybuchowe o masie mniejszej niż pikogram”, opowiada z entuzjazmem Udalov. W systemie Eye on Air wybuchowe opary są zbierane i wprowadzane do jednostki detekcyjnej. Gdy oczekiwane stężenie materiałów wysokoenergetycznych jest niskie, próbki cząsteczek można zebrać na prekoncentratorze, a następnie cząsteczki badanej próbki są jonizowane. Jony te dryfują w polu elektrycznym i lądują na elektrodzie kolektora – detektorze prądu jonowego. Dryfowanie jonów w strumieniu gazu obojętnego pod wpływem pola elektrycznego umożliwia rozdzielenie jonów na podstawie ich ruchliwości. „Ciężkie jony poruszają się wolniej i przez to docierają później do elektrody kolektora. W rezultacie prąd jonowy jest mierzony w funkcji czasu i możliwe jest uzyskanie widma czasu dotarcia jonów. W ramach projektu AirBrush powstała obszerna baza danych, dzięki której możliwa jest identyfikacja konkretnych materiałów wybuchowych za pomocą systemu detekcji i śledzenia czasu dotarcia jonów materiałów wybuchowych. Istnieje możliwość rozszerzenia bazy danych o listę materiałów docelowych dostarczonych przez klienta”, wyjaśnia Udalov. Firma Eye on Air otrzymała już szereg zamówień na swoje urządzenia i zapewnia, że AirBrush będzie dostępny na lotniskach w 2020 roku. Według Udalova interesującym scenariuszem byłaby integracja urządzenia w obszarze kontroli bezpieczeństwa, gdzie pasażerowie byliby jednocześnie badani za pomocą skanerów mikrofalowych lub terahercowych, wykrywaczy metali oraz dostosowanej wersji AirBrush.

Słowa kluczowe

AirBrush, system wykrywania oparów, spektrometria ruchliwości jonów, materiały wybuchowe, kontrola pasażerów, bomby, ochrona lotnisk, terroryzm

Informacje na temat projektu

Identyfikator umowy o grant: 811977

Status

Projekt w realizacji

  • Data rozpoczęcia

    1 Kwietnia 2018

  • Data zakończenia

    31 Marca 2020

Finansowanie w ramach:

H2020-EU.3.

H2020-EU.2.3.

H2020-EU.2.1.

  • Całkowity budżet:

    € 1 529 150

  • Wkład UE

    € 1 070 405

Koordynowany przez:

EYE ON AIR BV

Ten projekt został przedstawiony w…