Gwarancja bezpieczeństwa żywnościowego w przyszłości
Na przełomie ostatniego stulecia pojawiło się wiele wyzwań związanych z bezpieczeństwem żywności, co skłoniło Europę do sfinansowania odnośnych projektów badawczych i wytyczenia nowych kierunków badań na kolejne lata. Finansowany ze środków UE projekt "Integracja badań nad bezpieczeństwem żywnościowym w Europie – od producentów do konsumentów" (IRFOS) umożliwił konsolidację i nagłośnienie wyników niedawnych projektów poświęconych chemicznemu i biologicznemu bezpieczeństwu żywności.W 2004 roku we Francji badacze uczestniczący w projektach zorganizowali wspólną konferencję zatytułowaną "Integracja badań nad bezpieczeństwem i odżywianiem zgodnie z łańcuchem pokarmowym: Nowe wyzwanie". Konferencja była poświęcona projektom objętym szóstym programem ramowym UE (FP6) oraz FP5. Na ich podstawie opracowano wytyczne dla programu FP7. Pierwsza z czterech sesji konferencyjnych była poświęcona zagrożeniom mikrobiologicznym w obrębie łańcucha pokarmowego, takim jak bakterie, wirusy czy pasożyty. Odniesiono się również do luk badawczych, takich jak ocena ryzyka, mikrobiologia powierzchni oraz poprawa statystyk dotyczących chorób przenoszonych drogą pokarmową. Podczas drugiej sesji omawiano wyniki projektu dotyczącego chemicznych zagrożeń w łańcuchu pokarmowym, takich jak substancje zanieczyszczające, składniki, dodatki oraz nowe wyroby spożywcze. Badania prowadzone w ramach tego projektu obejmowały również luki badawcze oraz nowo powstałe wyzwania, a także przewidywalne trendy społeczne, takie jak zróżnicowane diety, problemy zdrowotne oraz potrzeby starzejącego się społeczeństwa. Trzecia sesja została poświęcona korzyściom bezpiecznego odżywiania oraz komunikacji zagrożeń w obrębie łańcucha pokarmowego. Omówiono również luki badawcze w zakresie komunikacji zagrożeń, opisu kultury żywnościowej oraz badania chorób związanych z odżywianiem. Badacze poruszyli również kwestię przewidywanych trendów społecznych, takich jak wzrost liczby przypadków nietolerancji pokarmowej, spadek dochodu dyspozycyjnego oraz wzmożona zapadalność na choroby zapalne. Podczas ostatniej sesji omawiano wykrywalność i identyfikowalność w obrębie łańcucha pokarmowego, analizując przykładową drogę, jaką żywność musi pokonać zanim trafi z gospodarstwa rolnego na nasze talerze. Analizowano również techniczne i naukowe luki oraz osiągnięcia badawcze, poczynając od najnowszych technologii identyfikacyjnych, a kończąc na bezpieczeństwie nanocząsteczek. Podjęto się również omówienia często pojawiających się zagadnień w rodzaju antybiotykoodporności, zanieczyszczenia mykotoksynami, bionanotechnologii oraz konsekwencji środowiskowych. Za sprawą konferencji oraz podsumowującego ją sprawozdania (dostępnego na stronie projektu) udało się sformułować i określić najważniejsze zagadnienia i wyzwania na kilka najbliższych dziesięcioleci. Opracowany w ten sposób program działań jest gwarancją tego, że starzejąca się populacja i przyszłe pokolenia będą dobrze przygotowane na wyzwania związane z żywnością, rozwijającymi się technologiami oraz potencjalnymi zagrożeniami.
