Badanie postrzegania ryzyka związanego z nowym rodzajem terroryzmu
W ostatnich latach terroryzm postrzegany jest jako nowe zagrożenie społeczne. W rezultacie lęk polityczny wkrada się do sfery życia codziennego, a publiczne postrzeganie zagrożenia terroryzmem tworzy atmosferę niepokoju. W ramach debaty teoretycznej na temat analizy społecznej i politycznej wciąż poruszane jest zjawisko ryzyka i roli, jaką ono odgrywa. Wciąż jednak istnieje luka, jeśli chodzi o analizę postrzegania ryzyka terrorystycznego w Europie. W ramach finansowanego przez UE projektu TRIPMAP opracowano środki zarówno teoretyczne, jak i metodologiczne pozwalające odpowiedzieć na tę rozbieżność przy użyciu szczegółowej analizy porównawczej. Prace wstępne ujawniły, że akceptacja pojęcia nowego terroryzmu opiera się na dwóch głównych założeniach. Jedno z nich mówi, że charakter globalnej aktywności terrorystycznej w późnych latach 90. ubiegłego wieku zaowocował powstaniem nowych, okrutniejszych form terroryzmu. Zgodnie z drugim, demokracje, które przez samą swą naturę szanują swobody cywilne, wykazują zwiększoną aktywność terrorystyczną. Odkrycia analityczne i empiryczne dowiodły, że oba te założenia są dyskusyjne i zniekształcone, jeśli spojrzeć na ich wartość nominalną. Jednak pytanie, skąd bierze się postrzeganie zagrożenia terroryzmem, pozostaje bez odpowiedzi. Na poziomie fundamentalnym oczywiste jest, że potrzebne jest zrozumienie terroryzmu z bardziej historycznej perspektywy, nie zaś na podstawie sztywnych definicji odróżniających stare od nowego, co może być szkodliwe i nieproduktywne. Ponadto kwestia zaufania do rządu okazuje się mieć duże znaczenie w kontekście tego, czy obywatele zdolni są czy też nie do odstąpienia od swobód obywatelskich na rzecz bezpieczeństwa. Ten zintegrowany model można wykorzystać w dalszych badaniach łączących wpływ ryzyka terrorystycznego na społeczeństwa z procesem podejmowania decyzji i reakcjami emocjonalnymi na terroryzm.
