Skip to main content

Article Category

Wiadomości

Article available in the folowing languages:

Lepsze ukierunkowanie w leczeniu raka piersi

Lekarze mogą już niedługo dysponować nowym testem, który wesprze ich w leczeniu kobiet chorych na raka piersi. Europejscy naukowcy zidentyfikowali flagę molekularną u kobiet cierpiących na nowotwór piersi, które nie reagują lub nabyły oporność na lek hormonalny o nazwie tamoks...

Lekarze mogą już niedługo dysponować nowym testem, który wesprze ich w leczeniu kobiet chorych na raka piersi. Europejscy naukowcy zidentyfikowali flagę molekularną u kobiet cierpiących na nowotwór piersi, które nie reagują lub nabyły oporność na lek hormonalny o nazwie tamoksyfen. Tamoksyfen, stosowany równolegle do tradycyjnej chemioterapii i radioterapii, ma zapobiegać nawrotom raka piersi. Lek w szczególności blokuje kobiecy hormon estrogen, który w pewnych typach nowotworów, jest potrzebny do rozwoju guza. Jego zastosowanie poprawiło onkologiczne wskaźniki przeżywalności o jedną trzecią. "Tamoksyfen wykazuje u niektórych pacjentek z rakiem piersi szczególną skuteczność przy równoległym zastosowaniu z tradycyjnymi terapiami onkologicznymi, niemniej w jednej trzeciej przypadków wyniki nie były zgodne z oczekiwaniami" - mówi profesor Göran Landberg, który kierował pracami. "Jeżeli bylibyśmy w stanie przewidywać, które pacjentki zareagują na tamoksyfen, to korzyści byłyby wyraźne, ponieważ można wówczas zastosować prawidłowe leczenie niezwłocznie, poprawiając rokowania". W artykule opublikowanym w serwisie CORDIS w 2008 r., profesor Sir David Lane pochlebnie wypowiedział się na temat leku. "Tamoksyfen to wielki sukces nauki, dzięki któremu udało się zapobiec nawrotom raka piersi u wielu kobiet" - stwierdził. "Zrozumienie powodów, dla których przestaje czasami działać jest naprawdę ważne, ponieważ pozwoli określić nowe cele w opracowywaniu leków oraz grupy pacjentek, które będą tych leków potrzebować." Około jedna trzecia pacjentek z odpowiednim typem nowotworu piersi - nazywanym rakiem piersi z dodatnim receptorem estrogenowym - nie reaguje na tamoksyfen, albo co gorsza nabywa oporność na lek. Rak piersi z dodatnim receptorem estrogenowym to najpowszechniejsza postać choroby, obejmująca 70% przypadków. Z tego względu identyfikacja flagi pomagającej lekarzom przewidzieć, które pacjentki najlepiej zareagują na komplementarną (wspomagającą) terapię hormonalną tamoksyfenem ma tak istotne znaczenie. "Identyfikacja flag molekularnych w celu sklasyfikowania podgrup nowotworów piersi, a przez to ustalenie najlepszego leczenia każdej pacjentki, zyskuje coraz większe znaczenie w terapii onkologicznej" - zauważa profesor Landberg. W toku badań naukowcy analizowali tkankę łączną otaczającą guz, o której wiadomo, że wysyła sygnały pomagające w rozwoju nowotworu. Odkryli, że fibroblasty - komórki tkanki łącznej w organizmie człowieka - różnią się pod względem swoich cech u poszczególnych pacjentek i mogą zapewnić wskazówki, co do reakcji na leczenie tamoksyfenem. Wyniki badań zostały opublikowane w czasopiśmie PLOS ONE. Naczelna autorka artykułu, dr Susann Busch, wypowiedziała się na temat odkrycia i jego powiązania z białkiem pERK: "Przestudiowaliśmy próbki tkanek pobrane od 564 kobiet z rakiem inwazyjnym piersi, z których część zażywała tamoksyfen, a część nie, co umożliwiło nam porównanie reakcji na leczenie. Odkryliśmy, że kobiety o niskim poziomie białka zwanym pERK w fibroblastach związanych z nowotworem nie reagowały na tamoksyfen. Zbadanie pacjentki pod kątem flagi pERK może pomóc lekarzowi w ustaleniu, czy tamoksyfen jest odpowiednim leczeniem, czy też należy sprawdzić terapie alternatywne, oszczędzając czas i pieniądze". W podsumowaniu artykułu czytamy: "Podsumowując, wyniki naszych badań wspierają pogląd, że obok tradycyjnych markerów guza, również biomarkery zrębowe dostarczają informacji rokowniczych w leczeniu i mogą przez to być niezwykle cenne w identyfikacji podgrup pacjentek, którym leczenie hormonalne przyniesie korzyści". Naukowcy zamierzają kontynuować badania nad flagami molekularnymi, które są charakterystyczne dla fibroblastów związanych z nowotworami. Poznanie sposobu, w jaki fibroblasty pomagają w rozwoju guza pozwoli na opracowanie nowych strategii blokowania ich szkodliwych sygnałów i przezwyciężenie lekooporności.Więcej informacji: PLOS ONE: http://www.plosone.org Uniwersytet w Manchesterze: http://www.manchester.ac.uk/

Kraje

Szwecja

Powiązane artykuły