Postępy w terapii genowej na rzecz cholesterolu niskiej gęstości
Choroba wieńcowa jest przyczyną blisko połowy wszystkich zgonów w Europie. 30% tych zgonów dałoby się uniknąć poprzez obniżenie lipoproteiny niskiej gęstości (LDL) i ciśnienia krwi. Kolejnym rozwiązaniem jest ukierunkowanie badań na lipoproteiny HDL, które pełnią wiele funkcji ochronnych względem układu sercowo-naczyniowego. Poza kwasem nikotynowym, któremu towarzyszą poważne skutki uboczne, dostępne obecnie leki modyfikujące lipidy mają niewielki wpływ na poziomy HDL. Z powodu zainteresowania klinicznego powstał projekt "Genomika funkcjonalna wrodzonych błędów i interwencje lecznicze w metabolizm lipoprotein o wysokiej gęstości" (HDLomics), którego celem jest podniesienie wartości diagnostycznej i prognostycznej biomarkera cholesterolu HDL. Naukowcy zastosowali podejście genomiki funkcjonalnej, włączając badanie właściwych protein i lipidów. Ta ścieżka badawcza jest szczególnie obiecująca, ponieważ badania wykazały, że to jakość nie zaś ilość HDL ma działanie przeciwmiażdżycowe. Na podstawie danych genetycznych uzyskanych od ludzi i transgenicznych myszy, zwiększenie ekspresji genów transportera przezbłonowego zawierającego domenę wiążącą ATP (ABCA1) oraz apolipoproteiny (apo) A-I odpowiadających za niski poziom HDL to możliwe cele terapeutyczne. Kolejnym kandydatem do terapii genowej jest enzym zwany LCAT, dla pacjentów o niskim poziomie HDL i apo A-1. Ponownie na ścieżce apo A-1, zwiększona lipaza lipoproteinowa może poprawić niskie poziomy HDL z powodu przemian w tym kluczowym genie. Manipulacja poziomami HDL zgodnie z odkryciami projektu HDLomics to obiecujący tor dla przyszłych badań. Patrząc z bliska na przyszłość genomów, baza wiedzy HDLomics może być podstawą do opracowania terapii genowej korygującej wrodzone błędy metabolizmu HDL.
