Lepsze implanty dzięki poznawaniu nerwów słuchowych
Celem projektu "Neurofizjologiczne korelaty anatomicznej nieciągłej organizacji nerwu słuchowego" (NCAN) było znalezienie pokrewnych korelatów fizjologicznych w toku rejestracji u dużych próbek włókien nerwu słuchowego (AN) u pojedynczych zwierząt. Badano odpowiedzi tych włókien skupionych w specyficznym obszarze ślimaka. Opracowano nową analizę korelacyjną, dzięki której badacze mogli ocenić ilościowo przejściowo blokowane odpowiedzi na bodźce losowe. Analiza ta zwiększa szanse zaobserwowania organizacji nieciągłej i dlatego była szeroko stosowana w odniesieniu do nerwu słuchowego i jądra ślimakowego. Podejście to daje także możliwość zbadania przejściowych zależności między neuronami. Sporządzone na podstawie tej analizy korelogramy, służące do wizualizacji danych z macierzy korelacji, uwidaczniają różnice między dwoma włóknami w każdej z trzech reprezentacji, w których badacze spodziewali się je znaleźć: w widmie amplitudowym, widmie fazowym i opóźnieniu całkowitym. Przeprowadzone na wczesnym etapie analizy przejściowych schematów odpowiedzi neuronowych na szum szerokopasmowy dostarczyły sugestii, że rozpiętość skoków korelacji wskazujących organizację nieciągłą jest mniejsza lub porównywalna z losowym drżeniem przejściowym w neuronowych odpowiedziach nerwu słuchowego. Tak więc uczestnicy projektu NCAN stwierdzili, że nie mogą zaprezentować organizacji kwantowej w nerwie słuchowym, korzystając z dotychczasowych metod. Wyniki tego projektu umożliwiają dokładniejsze poznanie interfejsu elektryczno-neuronowego między implantami ślimakowymi a nerwem słuchowym i dają nadzieję na spore ulepszenie strategii kodowania dźwięku w implantach ślimakowych.
