Zasilanie europejskich portów wodorem
Operatorzy terminali portowych stoją w obliczu rosnącej presji spełniania ambitnych celów klimatycznych. Inwestycje w innowacyjne technologie, aby to osiągnąć, mogą być jednak ryzykowne ze względu na niepewność co do wydajności, bezpieczeństwa i zwrotu z inwestycji. Projekty demonstracyjne mogą w tym przypadku odegrać kluczową rolę, ponieważ umożliwiają testowanie innowacyjnych technologii przed ich komercjalizacją. Na przykład finansowany ze środków UE projekt H2Ports(odnośnik otworzy się w nowym oknie) zidentyfikował wodór jako obiecującą niskoemisyjną alternatywę paliwową dla różnych operacji w terminalach portowych.
Niskoemisyjna alternatywa dla operacji portowych
„Projekt H2Ports zaproponował trzy uzupełniające się pilotaże(odnośnik otworzy się w nowym oknie), aby zademonstrować, w jaki sposób wodór może być wykorzystywany w różnych działaniach terminali portowych” — wyjaśnia członek projektu H2Ports Jorge Miguel Lara López, starszy kierownik projektów w fundacji Valenciaport(odnośnik otworzy się w nowym oknie) w Hiszpanii. „W pierwszym projekcie pilotażowym chcieliśmy wdrożyć mobilną stację tankowania wodoru, która zapewniałaby niezawodne dostawy zielonego wodoru do dwóch różnych terminali portowych”. Druga inicjatywa pilotażowa miała na celu wprowadzenie pierwszego na świecie zasilanego wodorowymi ogniwami paliwowymi urządzenia Reach Stacker, specjalistycznej maszyny portowej używanej do przenoszenia kontenerów. Celem było udowodnienie, że wodór może spełnić wysokie wymagania dotyczące mocy i dostępności w operacjach transportu kontenerów. Trzeci projekt pilotażowy miał na celu zademonstrowanie pierwszego na świecie zmodernizowanego wodorowego ciągnika siodłowego 4x4, pojazdu przeznaczonego do transportu ładunków na i ze statków. „Łącznie pilotaże te oferują wiarygodną alternatywę wodorową o niskim ryzyku do różnych operacji portowych” — mówi Lara.
Niezawodność, procedury tankowania i wydajność energetyczna
Te trzy innowacje zostały przetestowane w rzeczywistych warunkach operacyjnych w aktywnych terminalach w porcie w Walencji. Sprzęt zasilany wodorem został zintegrowany z codziennymi operacjami terminalu, co umożliwia dokładne monitorowanie wydajności, niezawodności, procedur tankowania i efektywności energetycznej. „To rzeczywiste wdrożenie wymagało sformalizowania wykorzystania wodoru w maszynach portowych, w tym zdefiniowania protokołów operacyjnych, procedur bezpieczeństwa, planów awaryjnych i ewentualnościowych oraz dedykowanych programów szkoleniowych dla pracowników portowych i sztauerów” — dodaje Lara. Kluczowym wnioskiem z pilotażu było zrozumienie, jak ważna jest wczesna i ciągła współpraca między wszystkimi zaangażowanymi podmiotami, w tym władzami portowymi, operatorami terminali i dostawcami technologii. Takie skoordynowane podejście okazało się niezbędne do pomyślnego włączenia wodoru do złożonych środowisk portowych. „Projekt pokazał również, że zaprojektowanie logistyki wodoru, od produkcji po magazynowanie i tankowanie, ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia niezawodności i obniżenia ogólnych kosztów” — zauważa Lara. „Dzięki optymalizacji łańcucha dostaw i infrastruktury na miejscu wodór może stać się bardziej atrakcyjnym ekonomicznie rozwiązaniem dla terminali”.
Przejście na bardziej zrównoważone działania
Ponieważ to pierwsze w swoim rodzaju prototypy, kolejne kroki koncentrują się na ulepszaniu maszyn napędzanych wodorem pod względem dojrzałości, solidności i wydajności operacyjnej. Równolegle potrzebne są szczegółowe analizy kosztów i korzyści, aby wesprzeć koncesjonariuszy terminali, którzy podejmują decyzje inwestycyjne, w ocenie wodoru jako realnej alternatywy. „Osiągnięcie bardziej konkurencyjnych cen wodoru poprzez optymalizację dostaw i logistyki ma kluczowe znaczenie dla konkurowania z opcjami zasilania elektrycznego i olejem napędowym” — zauważa Lara. „W tym kontekście testowanie dodatkowych typów maszyn portowych napędzanych wodorem pomogłoby stworzyć szerszy ekosystem wodorowy w portach, zwiększając popyt, obniżając koszty i wzmacniając uzasadnienie biznesowe dla wdrożenia na dużą skalę”. Poprzez stosowanie maszyn napędzanych wodorem w aktywnych terminalach projekt pomógł portom i operatorom terminali przejść od badań do praktycznych alternatyw z zakresu dekarbonizacji. „Projekt H2Ports rozszerza portfolio dostępnych rozwiązań bezemisyjnych dla portów, zmniejszając niepewność i umożliwiając podejmowanie świadomych decyzji” — wyjaśnia Lara. „Ostatecznie projekt przyczyni się do przyspieszenia przyjęcia realnych ścieżek dekarbonizacji i wspierania portów w ich przechodzeniu na bardziej zrównoważoną działalność”.
