Skip to main content

Article Category

Article available in the folowing languages:

Europejskie szlaki wodne — inteligentne kanały handlowe

Transport wyrobów i surowców stanowi integralną część dynamicznej i konkurencyjnej gospodarki. Mając na uwadze zjawisko wystąpienia niedrożności ruchu w bliskiej przyszłości oraz jego daleko sięgające konsekwencje społeczno-ekonomiczne, partnerzy projektu INBAT zajęli się istotnymi problemami w zakresie transportu wodnego.

Technologie przemysłowe

Europa posiada sieć rzek i kanałów łączących główne miasta, ośrodki handlu i przemysłu. Połączenia wodne pomiędzy portami morskimi i rzecznymi umożliwiają transport towarów od producenta do konsumenta bez konieczności przemierzania gęsto zaludnionych i zatłoczonych obszarów. Mogą przyczynić się do ograniczenia długodystansowych przewozów drogowych. Korytarz Ren/Moza-Men-Dunaj — biegnący przez dziewięć krajów i posiadający dorzecza na terytorium kilkunastu krajów — łączy Morze Północne z Morzem Czarnym. Integracja tego szlaku wodnego z transeuropejskimi sieciami transportowymi stanowi doskonałą okazję, aby utrzymać płynność ruchu w charakteryzującym się rosnącą wymianą handlową korytarzu transportowym biegnącym z zachodu w kierunku południowo-wschodnim. W związku z tym nie zaskakuje fakt, że śródlądowy przewóz towarów przybiera na sile dzięki konstruktywnej współpracy pomiędzy władzami, operatorami i spedytorami. Niemniej jednak dzięki finansowanemu ze środków UE projektowi INBAT transport wodny jest wykorzystywany na szerszą skalę dzięki nowatorskim konstrukcjom barek oraz zastosowaniu technologii morskiej. Konwencjonalne barki płaskodenne odznaczają się długością dochodzącą do 25 m oraz szerokością do 6\;m, w zależności od rzeki, po której się poruszają. Badacze z projektu INBAT zmodyfikowali barki rzeczne tak, aby nadawały się do szerokiej gamy zastosowań, między innymi do przewozu kruszyw i kontenerów intermodalnych. W wyniku połączenia pchacza i barki zdolność przewozowa w warunkach rzek o małej głębokości uległa znacznemu zwiększeniu pomimo zachowania wymiarów statku. Przykładem takich rzek są Elba i Odra przez dużą część roku. Istnieje znacznie więcej śródlądowych szlaków wodnych, ale ze względu na stałą lub sezonową małą głębokość wody nie jest możliwe ich wykorzystywanie. Pomimo planów modernizacji tych szlaków wodnych, proces ten podlega ograniczeniom technicznym, środowiskowym i budżetowym. W związku z tym wyjątkowe znaczenie ma fakt, że statek INBAT może poruszać się po płytszych wodach niż statki konwencjonalne. W wielu przypadkach można zmniejszyć inwestycje w zakresie utrzymania szlaku wodnego i zachować jego charakter. Ponadto transport na śródlądowych szlakach wodnych może stać się konkurencyjny i być atrakcyjną alternatywą dla transportu samochodowego._

Znajdź inne artykuły w tej samej dziedzinie zastosowania