Vodcast CORDIScovery - Odcinek 1 - Zanim odpady staną się śmieciami
Poniższy tekst jest tłumaczeniem transkrypcji przygotowanej przez SI.
00:00:16:01 - 00:00:39:17
Tony Lockett
Dzień dobry! Witam wszystkich serdecznie w tym wyjątkowym odcinku podcastu CORDIScovery. Dziś przyjrzymy się transformacji w kierunku gospodarki o obiegu zamkniętym i temu, w jaki sposób sprawi, że Europa stanie się zarówno bardziej ekologiczna, jak i bardziej konkurencyjna. Tradycyjny model liniowy zakładał prostą progresję - wykorzystanie zasobów, produkcję, a następnie utylizację produktu. Gospodarka o obiegu zamkniętym skupia się na ograniczaniu ilości odpadów, ponownym wykorzystywaniu zasobów oraz projektowaniu trwałych produktów i rozwiązań.
00:00:39:19 - 00:01:06:08
Tony Lockett
Dziś rozmawiam z przedstawicielami trzech projektów, które otrzymały dofinansowanie z unijnego programu Horyzont Europa. Każdy z tych projektów pokazuje, w jaki sposób badania i innowacje pomagają Europie stać się liderem we wdrażaniu obiegów zamkniętych w gospodarce. Pierwszym z moich gości jest Mattia Comotto. Mattia jest z wykształcenia chemikiem. Jest także kierownikiem projektu EFFECTIVE i szefem działu gospodarki o obiegu zamkniętym i zrównoważonego rozwoju w Aquafil Group.
00:01:06:10 - 00:01:34:10
Tony Lockett
Ivar Palk z Estonii jest kierownikiem sprzedaży spółki Raiku Packaging, która wytwarza naturalne kompostowalne materiały opakowaniowe zastępujące folię bąbelkową i tworzywa sztuczne jednorazowego użytku. Witam także Esthèle Goure, koordynatorkę ds. pozyskiwania projektów w zakładzie pilotażowym Bio Base Europe Pilot Plant działającym w Gandawie. Esthèle była także koordynatorką projektu WASTE2FUNC. Z wykształcenia jest inżynierką biotechnologii.
00:01:34:10 - 00:01:59:17
Tony Lockett
Dzień dobry Mattia, Ivar i Esthèle. Zacznijmy zatem od ciebie, Mattia. Twój projekt miał na celu wykazanie możliwości wykorzystania surowców biologicznych w celu wytwarzania produktów dla wielu sektorów, od budownictwa po motoryzację, a także od opakowań po odzież. Skąd pochodzą te surowce i dlaczego jest to takie istotne?
00:01:59:19 - 00:02:30:08
Mattia Comotto
Na początek dziękuję za zaproszenie i rozpoczęcie właśnie tym pytaniem. Źródłem naszego surowca, który wykorzystywaliśmy w ramach projektu EFFECTIVE, jest zasadniczo cukier. Po osiągnięciu określonej jakości dostatecznej dla procesów przetwarzania, źródło cukru przestaje mieć znaczenie. Mogą to być na przykład buraki cukrowe, skrobia z trzciny cukrowej, a nawet cukry wytwarzane z odpadów rolniczych.
00:02:30:10 - 00:02:55:21
Mattia Comotto
Kluczowe znaczenie ma jakość. Po jej osiągnięciu pozostaje wyłącznie kwestia dostępności. W przypadku produkcji przemysłowej w grę wchodzi oczywiście także kwestia kosztów. Nie można także zapominać o ekologii. Należy brać pod uwagę wpływ produkcji cukru na środowisko naturalne próbując opracować nowe i bardziej zrównoważone rozwiązania.
00:02:56:00 - 00:03:04:24
Tony Lockett
Co stałoby się z różnymi źródłami cukru, gdyby nie udało się znaleźć sposobu na ich wykorzystanie?
00:03:05:01 - 00:03:28:14
Mattia Comotto
Cóż. Konwencjonalne źródła cukru, takie jak buraki cukrowe czy trzcina cukrowa, są tradycyjnie wykorzystywane przez przemysł spożywczy. Nawiązaliśmy współpracę z bardzo dużą europejską cukrownią. Dowiedzieliśmy się od nich, że do 2016 roku obowiązywały kwoty na produkcję cukru.
00:03:28:14 - 00:03:57:18
Mattia Comotto
Po 2016 roku zostały zniesione. Oczywiście produkcja wzrosła, jednocześnie jednak spadł popyt rynkowy. W sklepach pojawiło się więcej produktów bez cukru, zatem pojawiła się pewna nadwyżka produkcji, która zrodziła potrzebę waloryzacji produktu.
00:03:57:20 - 00:04:24:05
Mattia Comotto
Mówiąc o waloryzacji mam na myśli wykorzystanie cukru, który nie trafia obecnie do sprzedaży. O czym mowa? Na przykład o odpadach rolnych, które obecnie nie są w zasadzie wykorzystywane. Jednocześnie mogą posłużyć na przykład jako surowiec do produkcji biogazu i biometanu, jednak nie nadają się do zastosowań o wysokiej wartości.
00:04:24:07 - 00:04:40:19
Tony Lockett
Gdy już pozyskasz cukier, w jaki sposób jest następnie przetwarzany i jak trafia do różnych produktów, nad którymi pracujesz? Jak już wspomniałem, zakres wydaje się wyjątkowo szeroki - od budownictwa po samochody, opakowania, odzież, dywany. O ile się oczywiście nie mylę. Jak to działa w praktyce?
00:04:40:21 - 00:05:04:22
Mattia Comotto
Wykorzystujemy wiele procesów przetwarzania. Przede wszystkim są to procesy biotechnologiczne wykorzystujące mikroorganizmy, które zjadają cukier i wytwarzają docelowe cząsteczki, których używamy do produkcji. Wytwarzamy w ten sposób różne rodziny tworzyw sztucznych. W ramach projektu koncentrujemy się na dwóch głównych gatunkach, czyli poliamidach oraz
00:05:04:22 - 00:05:08:15
Mattia Comotto
polimerach wykorzystywanych na całym świecie.
00:05:08:17 - 00:05:09:18
Mattia Comotto
Wystarczy pomyśleć o produktach takich jak
00:05:09:18 - 00:05:39:06
Mattia Comotto
butelki z tworzyw sztucznych czy rajstopy damskie lub płaszcze przeciwdeszczowe. Istnieje szereg procesów biotechnologicznych, a także obróbki chemicznej, wykorzystywanych w celu przekształcenia cukru w końcowe tworzywo sztuczne, które jest następnie przetwarzane na przędzę, włókna, folie i dowolne inne produkty.
00:05:39:08 - 00:05:41:24
Tony Lockett
Jeśli się nie mylę, prace w ramach twojego projektu dobiegły już końca, prawda?
00:05:42:00 - 00:05:43:10
Mattia Comotto
Zgadza się.
00:05:43:10 - 00:05:54:14
Tony Lockett
Czy to oznacza, że niektórzy z naszych słuchaczy mogą nosić produkty, chodzić po dywanach lub używać przedmiotów, które zostały wykonane z waszych tworzyw sztucznych?
00:05:54:14 - 00:06:06:04
Mattia Comotto
Obawiam się, że jeszcze nie.
Choć udało nam się zademonstrować produkcję prototypów dywanów, strojów kąpielowych czy spodenek rowerowych, nie udało się osiągnąć skali komercyjnej.
00:06:06:06 - 00:06:37:07
Mattia Comotto
Obecnie skupiamy się na dopracowaniu technologii, aby osiągnąć cele i wskaźniki, które sobie postawiliśmy. Gdy już nam się to uda, w ostatnim etapie prac zbudujemy zakład przemysłowy zdolny do produkcji dużych ilości tego biomateriału, który następnie będzie można wykorzystać we wspomnianych przez ciebie produktach, które trafią do rąk i domów konsumentów.
00:06:37:07 - 00:06:56:07
Tony Lockett
Wróćmy zatem do bardziej ogólnych zagadnień. Obecnie często pojawia się temat start-upów oraz zwiększania skali działalności w Europie. Zapytam zatem o wasze doświadczenia w tej kwestii. Jakie działania mogą pomóc wam w osiągnięciu kolejnego etapu? Najpierw jednak zwrócę się do Ivara, który reprezentuje projekt Raiku.
00:06:56:07 - 00:07:14:08
Tony Lockett
Celem tego projektu jest optymalizacja wykorzystania drewna jako naturalnego biodegradowalnego materiału na potrzeby produkcji opakowań. Zdaję sobie sprawę, że moje pytanie może być oczywiste. Ale czy możesz nam wyjaśnić, dlaczego warto używać drewna zamiast tworzyw sztucznych do pakowania produktów?
00:07:14:08 - 00:07:44:04
Ivar Palk
W przypadku tworzyw sztucznych pojawia się przede wszystkim problem śladu węglowego, który stanowi istotny element procesów produkcyjnych. Do tego dochodzi popularyzacja handlu internetowego i produktów wysyłkowych. Dodatkowo 30% mieszkańców Europy nie oddaje odpadów do ponownego przetwarzania. Potrzebujemy zatem materiałów naturalnych, które mogą być poddawane recyklingowi. To najważniejsza kwestia.
00:07:44:06 - 00:07:53:24
Tony Lockett
Masz rację. Czy słusznie zatem zakładam, że produkcja opakowań z drewna jest mniej wymagająca z punktu widzenia zużycia wody, energii i innych surowców niż w przypadku tworzyw sztucznych?
00:07:54:00 - 00:07:55:10
Ivar Palk
Zgadza się.
00:07:55:12 - 00:08:39:18
Ivar Palk
W praktyce zużycie jest dwukrotnie lub trzykrotnie większe. Niektórzy uważają, że papier jest bardziej przyjazny dla środowiska. Jednak biorąc pod uwagę cały proces, w przypadku papieru produkcja materiału opakowaniowego zajmuje od 10 do 20 godzin, podczas gdy nam zajmuje to 30 sekund. To oznacza mniejsze zużycie energii, a do tego zaledwie 1/10 000 zużycia wody i 1/50 zapotrzebowania na energię.
00:08:39:20 - 00:08:48:02
Tony Lockett
Rozumiem. W jaki sposób zapewniacie, że drewno pozyskiwane jest w sposób zrównoważony, bez wylesiania i innych problemów.
00:08:48:03 – 00:09:39:12
Ivar Palk
Cóż. Przede wszystkim nasz dostawca pozyskuje drewno z lasów zarządzanych w sposób zrównoważony, ponadto otrzymujemy też ścinki, które nie trafią do sprzedaży, ponieważ nie spełniają wymagań. Stąd właśnie czerpiemy nasze surowce. Ponadto używamy drewna olchowego, które nie cieszy się popularnością w Europie. Przede wszystkim jest spalane w celu wytwarzania energii. Nasza metoda wytwarzania produktu jest na tyle skuteczna, że z 1 m³ drewna uzyskujemy 20 m³ materiału opakowaniowego. To trochę jak robienie popcornu.
00:09:39:14 - 00:09:48:07
Tony Lockett
Zadam ci teraz pytanie podobne do tego, które zadałem Mattii - czy rozwiązanie, nad którym pracujesz, jest obecnie dostępne komercyjnie?
00:09:48:07 - 00:09:55:24
Ivar Palk
Tak jest. Weszliśmy na rynek i już teraz mamy ponad 100 klientów z 15 krajów.
00:09:56:01 - 00:09:59:03
Tony Lockett
Zatem z pewnością masz mnóstwo pracy związanej ze sprzedażą w Raiku.
00:09:59:09 - 00:10:01:03
Ivar Palk
Zgadza się.
00:10:01:05 - 00:10:33:10
Tony Lockett
Bardzo mnie to cieszy. Przejdę do Esthèle i projektu WASTE2FUNC. Pracujesz w zakładzie pilotażowym Bio Base Europe Pilot Plant w belgijskiej Gandawie, który dostarcza usługi w zakresie produktów i procesów biologicznych. Zajmujesz się przetwarzaniem rolniczych i przemysłowych odpadów spożywczych na surowce, które mogą być wykorzystywane w celu wytwarzania produktów konsumenckich. W ramach projektu WASTE2FUNC udało wam się zaprezentować produkcję biosurfaktantów i kwasu mlekowego z odpadów spożywczych pochodzących z rolnictwa, przemysłu spożywczego, supermarketów i restauracji.
00:10:33:12 - 00:10:42:06
Tony Lockett
Czy możesz nam opowiedzieć, czym są biosurfaktanty i kwas mlekowy, a także jak można wykorzystać je w celu wytwarzania tego rodzaju produktów?
00:10:42:08 - 00:10:46:18
Esthèle Goure
To pytanie, na które mogłabym odpowiadać przez wiele godzin.
00:10:46:19 - 00:10:48:23
Tony Lockett
Poproszę mimo wszystko krótką odpowiedź.
00:10:49:00 - 00:11:22:11
Esthèle Goure
Zanim jednak będę mogła na nie odpowiedzieć, muszę zacząć od dwóch kwestii. W naszym projekcie wykorzystujemy odpady spożywcze, kwas mlekowy i biosurfaktanty. Dlaczego? Dlatego, że kwas mlekowy i biosurfaktanty otaczają nas ze wszystkich stron. Jeśli myliście zęby dziś rano, pasta do zębów zawiera surfaktanty, czyli środki powierzchniowo czynne, w tym przypadku odpowiedzialne za wytwarzanie charakterystycznej piany w ustach. Środki powierzchniowo czynne są niezwykle popularne.
00:11:22:13 - 00:11:48:07
Esthèle Goure
Zasadniczo można je znaleźć w wielu produktach, takich jak proszki do prania czy środki czyszczące. Są także w farbach czy tuszach. Gdy pisząc przykładasz pióro do papieru, w atramencie znajdują się środki powierzchniowo czynne. Niestety, wiele z tych środków opiera się na surowcach kopalnych i są obecnie zakazywane.
00:11:48:09 - 00:12:21:11
Esthèle Goure
Na razie jednak stanowią większość rynku, a biosurfaktanty wytwarzane dzięki procesom biotechnologicznym zaczynają być dopiero komercjalizowane, jednak w większości opierają się na łańcuchu wartości cukru, co oznacza, że z punktu widzenia ekologii są co najmniej wątpliwe. Projekt WASTE2FUNC wykorzystuje odpady żywnościowe, aby nieco poprawić ekologię procesu, a także dostarczyć na rynek nowe cząsteczki, które zaspokajają wiele potrzeb.
00:12:21:13 - 00:12:49:18
Esthèle Goure
Kwas mlekowy to bardziej popularna substancja chemiczna. Ma wiele zastosowań - może zostać wykorzystany między innymi do produkcji PLA, czyli polimeru. Na rynku nie ma jeszcze rozwiązania wykorzystującego odpady żywnościowe. Innowacyjność tego projektu polegała na opracowaniu rozwiązań z odpadów żywnościowych, aby uczynić je bardziej zrównoważonymi i umożliwić produkcję dwóch cząsteczek odpowiadających na potrzeby rynku konsumenckiego.
00:12:49:20 – 00:13:11:07
Tony Lockett
Rozumiem. Jak słusznie zauważasz, wszyscy myjemy zęby rano. Jednak wydaje mi się, że niektórzy ludzie mogą być nieco przerażeni myślą o myciu zębów czymś, co zostało wyprodukowane częściowo z odpadów spożywczych lub przemysłowych. Jak sprawić, by konsumenci mieli pewność, że produkty są bezpieczne i zdrowe?
00:13:11:12 – 00:13:27:09
Esthèle Goure
To bardzo dobre pytanie. Z racji tego, że to projekt europejski, bierze w nim udział wielu partnerów. Jesteśmy jedynym partnerem prowadzącym działalność na skalę zakładu produkcyjnego. Skupiamy się na części technicznej, jednak w projekcie uczestniczyli również użytkownicy końcowi, w tym ECOVER odpowiedzialny za prowadzenie wielu badań wśród konsumentów.
00:13:27:09 – 00:13:58:05
Esthèle Goure
Wypróbowaliśmy różne działania marketingowe, aby upewnić się, że nasz przekaz jest jasny i ma sens. Przytaczanie obiegu zamkniętego wiąże się z wieloma problemami, ponieważ ludzie tak naprawdę go nie rozumieją. Właśnie dlatego opracowany przez nas prototyp opierał się na sloganie, że odpady nie są śmieciami, dopóki nie zostaną wyrzucone.
00:13:58:07 – 00:14:36:09
Esthèle Goure
I ten przekaz okazał się nieco skuteczniejszy w porównaniu z wszystkimi innymi komunikatami. Dobrą informacją będzie to, że właściciele technologii, spółka AmphiStar w przypadku biosurfaktantów i TRIPLEW w przypadku kwasu mlekowego, obecnie pracują nad komercjalizacją produktu tak, by był przystępny dla konsumentów. Wiele zależy tutaj od rynku. Na przykład środki powierzchniowo czynne występują w środkach ochrony roślin rozpylanych na uprawach, a także w paście do zębów i w farbach. Rynki są różne, zatem komunikaty również powinny być zróżnicowane.
00:14:36:11 – 00:14:57:04
Tony Lockett
Jak rozumiem, projekt WASTE2FUNC dobiegł końca, podobnie jak projekt, który prowadził Mattia. Jeśli dobrze rozumiem, byliście na etapie opracowywania prototypów, jednak nie są one jeszcze dostępne komercyjnie. Z tego co wiem, istnieją dwa projekty poboczne, które pozwolą na kontynuowanie tych prac. Czy możesz powiedzieć o nich kilka słów?
00:14:57:06 – 00:15:13:02
Esthèle Goure
Zgadza się. Zakład Bio Base Europe Pilot Plant był koordynatorem projektu WASTE2FUNC. Jak wspomniałam, TRIPLEW i AmphiStar były dwoma start-upami, które rozwijały swoje technologie z poziomu TRL5 do TRL7.
00:15:13:06 – 00:15:19:13
Tony Lockett
Niektórzy nasi słuchacze docenią wyjaśnienie, że TRL to poziom gotowości technologicznej.
00:15:19:13 – 00:16:14:22
Esthèle Goure
Zasadniczo koncepcja została zweryfikowana w skali produkcyjnej. Osiągnięcie poziomu TRL7 wymaga produkcji setek kilogramów produktu końcowego w celu dopracowania składu i upewnienia się, że użytkownicy końcowi, na przykład ECOVER, a także Procter and Gamble czy Unilever, mogą korzystać z ich produktu. Produkcja nie odbywa się jeszcze na szeroką skalę, ale technologia jest wystarczająco obiecująca, że być może zajdzie konieczność wybudowania własnego zakładu. To będzie następny krok. Jeśli chodzi o twoje pytanie, projekt WASTE2FUNC dobiegł końca w listopadzie zeszłego roku, a w tym roku gromadzimy fundusze między innymi w ramach programu Akcelerator Europejskiej Rady ds. Innowacji. Zespół TRIPLEW otrzymał grant w ramach Akceleratora rok wcześniej, a wraz z nim wiele inwestycji i różnych dofinansowań.
00:16:14:24 – 00:16:51:23
Esthèle Goure
Dzięki temu rozwijają zdolności i przygotowują się do wprowadzenia produktu na rynek. Równolegle środki otrzymały dwa projekty europejskie, w ramach których pracuję jako koordynatorka linii biosurfaktantów o nazwie Surf's Up, w ramach której opracowaliśmy wiele różnych biosurfaktantów testowanych przez spółki Ajinomoto, Unilever i Ecover. Zespół TRIPLEW rozwija swój główny produkt, korzystając z finansowania w celu budowy własnych zakładów w Amsterdamie. Muszę przyznać, że to naprawdę dobra wiadomość.
00:16:52:02 – 00:17:12:11
Tony Lockett
Dobrze. To było naprawdę ciekawe. Wrócę teraz do ciebie, Mattia - skończyliśmy na pytaniu o środki, które będą potrzebne w celu dalszego rozwoju twojego projektu. Wysłuchaliśmy właśnie doświadczeń Esthèle, a sam wspomniałeś także o dofinansowaniu w ramach programu Akcelerator, na przykład dla pobocznych projektów. Jakie masz plany w tym zakresie?
00:17:12:13 – 00:18:02:07
Mattia Comotto
To bardzo dobre pytanie. Z pewnością jednym z planów jest sfinalizowanie programu rozwoju. Jak już wspomniałem, kilka lat temu ustaliliśmy pewne cele i wskaźniki dotyczące produkcji, efektywności, jakości oraz innych obszarów, które musimy osiągnąć, zanim będziemy w stanie osiągnąć główne cele. Gdy już osiągniemy sukces, będziemy musieli rozpocząć prace nad budową zakładu komercyjnego. Pozornie może się to wydawać prostym zadaniem, ale w rzeczywistości tak nie jest, ponieważ wymaga to istotnych nakładów, a warunki rynkowe pozostawiają obecnie wiele do życzenia.
00:18:02:07 – 00:18:03:12
Tony Lockett
Dlaczego tak uważasz?
00:18:03:14 – 00:18:51:11
Mattia Comotto
Przede wszystkim problemem są wysokie ceny energii, zwłaszcza w Europie, a energia jest istotnym składnikiem kosztów w każdym zakładzie przemysłowym. Z pewnością jednym z zagadnień, które musimy przeanalizować nieco bardziej szczegółowo, jest dostępność surowców. Musimy ustalić, gdzie możemy pozyskać cukry w rozsądnej cenie i gdzie są wytwarzane z możliwie niskim wpływem na środowisko. Istnieją różne zagadnienia, którym musimy przyjrzeć się nieco bliżej, aby ustalić miejsce budowy naszego zakładu przemysłowego, który będzie w stanie wytwarzać duże ilości naszego produktu.
00:18:51:14 – 00:18:53:15
Tony Lockett
Dobrze. Myślisz, że jest to możliwe w Europie?
00:18:53:17 – 00:19:50:07
Mattia Comotto
Jest to z pewnością jedna z możliwości. Zrealizowaliśmy nasz program rozwojowy w Europie, więc logicznym kolejnym krokiem może być kontynuacja tych prac przez budowę zakładu przemysłowego w Europie. Ponownie, to opcja, którą bierzemy pod uwagę. Analizujemy tę kwestię. Z pewnością byłoby to fantastyczne rozwiązanie, zwłaszcza dla Aquafil, czyli spółki, w której pracuję. Mamy jedyny w swoim rodzaju zakład recyklingu w słoweńskiej Lublanie, gdzie chemicznie przetwarzamy odpady nylonowe, zarówno produkcyjne, jak i pokonsumenckie. Byłby to więc doskonały przypadek ekologicznego osiągnięcia w Europie, opierający się na zakładzie recyklingu odpadów, a także jednostce, która jest w stanie wytwarzać ten sam polimer, ten sam rodzaj tworzywa z surowców roślinnych.
00:19:50:09 – 00:20:20:08
Tony Lockett
Dobrze. Chciałbym omówić z wami jeszcze jedną kwestię, a mianowicie potencjał rozwiązań opartych na obiegu zamkniętym, które mogą przynieść korzyści środowisku, jednocześnie mając pozytywny wymiar gospodarczy. Esthèle - jeśli się nie mylę, zakład Bio Base Europe Pilot Plant zatrudnia około 160 osób. Nie ma żadnych wątpliwości, że przyczynił się do stworzenia nowych miejsc pracy i rozwoju aktywności gospodarczej. Jak twoim zdaniem wygląda potencjał takich działań?
00:20:20:08 – 00:20:40:17
Esthèle Goure
Kolejne świetne pytanie. Jeśli chodzi o zakład Bio Base Europe Pilot Plant, jest częścią infrastruktury pilotażowej i demonstracyjnej w Europie. Pomagamy start-upom, a także małym, średnim i największym przedsiębiorstwom w rozwoju ich procesów biotechnologicznych, do poziomu komercyjnego, aby pozwolić im nawiązać współpracę z producentami lub zbudować własny zakład produkcyjny.
00:20:40:22 – 00:21:04:01
Esthèle Goure
Liczba 160 pracowników jest dość duża, jednak to nie wystarczy, aby sprawić, że wszystkie technologie trafią na rynek. Z drugiej strony jest kwestia tworzenia miejsc pracy. Widzimy ten proces na przykładzie start-upów i rozwojowych przedsiębiorstw takich jak AmphiStar. Kiedy zakończyliśmy projekt, firma zatrudniała pięcioro pracowników. Teraz ma ich 25.
00:21:04:03 – 00:21:24:23
Esthèle Goure
Liczby mówią same za siebie. To samo dotyczy TRIPLEW. Budowanie własnych zakładów oznacza, że muszą zatrudnić operatorów, techników i innych pracowników. To będzie wiele miejsc pracy. Jest to możliwe dzięki inwestycjom w projekty europejskie, ale także dzięki rozwojowi gotowości technologicznej. To całkiem dobry rezultat.
00:21:25:00 – 00:21:37:20
Tony Lockett
Dobrze. Ivar - wspomniałeś, że produkty Raiku są dostępne na rynku. Czy możesz powiedzieć kilka słów o tym, ilu pracowników zatrudniacie i jaki wpływ na gospodarkę ma wasza spółka?
00:21:38:00 – 00:21:56:07
Ivar Palk
Tak jest. W porównaniu do innych graczy na rynku, jesteśmy stosunkowo małą grupą. Zatrudniamy około 20 osób. Około połowa jest inżynierami. Pod tym względem wciąż jesteśmy na wczesnym etapie rozwoju.
00:21:56:09 – 00:21:58:09
Tony Lockett
Od jak dawna działa spółka?
00:21:58:09 – 00:22:01:00
Ivar Palk
Pomysł na jej założenie zrodził się jakieś cztery lata temu.
00:22:01:01 – 00:22:03:07
Tony Lockett
Dobrze. Całkiem niedawno.
00:22:03:07 – 00:22:15:23
Ivar Palk
W pierwszym roku, kiedy zaczynaliśmy od zera, taka technologia nie istniała jeszcze na rynku. Musieliśmy poświęcić sporo czasu na rozgryzienie tego, jak to zrobić.
00:22:16:00 – 00:22:20:00
Tony Lockett
Czy macie w planach rozwój działalności?
00:22:20:02 – 00:22:41:19
Ivar Palk
Tak jest. Obecnie trwają prace nad zwiększeniem skali. Stawiamy czoła największemu popytowi. Musimy go zaspokoić. Zwiększamy zatem moce produkcyjne. W ciągu najbliższych kilku lat planujemy również ekspansję między innymi we Francji, gdzie istnieje duży rynek produktów luksusowych.
00:22:41:21 – 00:22:49:23
Tony Lockett
A co jest dla was największym wyzwaniem? Czy jest to znalezienie infrastruktury, kapitału lub odpowiednich talentów, które pomogą rozwinąć waszą działalność?
00:22:50:00 – 00:23:05:01
Ivar Palk
Cóż. Przede wszystkim wyzwaniem jest zwiększenie skali produkcji i zakup nowych maszyn. Poza tym maszyny są dość modułowe. Możemy zwiększać skalę w ten sposób, co jest dość wyjątkowe. Ale przede wszystkim chodzi o rozwój.
00:23:05:03 – 00:23:26:12
Tony Lockett
Dobrze, dziękuję. Mam jeszcze jedno, ostatnie pytanie do waszej trójki. Gdybyście mogli jednym zdaniem podsumować wasze prace, jak chcielibyście zachęcić ludzi do waszych produktów? Jak przekonać ich do rozważenia rozwiązań opartych na obiegu zamkniętym? Jak zrobić to jednym słowem? Mattia, chcesz spróbować jako pierwszy?
00:23:26:14 – 00:24:04:08
Mattia Comotto
Pewnie. Zacznę od przytoczenia słów Esthèle. Odpady nie są śmieciami, dopóki nie zostaną zutylizowane. Jednym z istotnych zagadnień z pewnością są odpowiednie przepisy. Powinniśmy unikać sytuacji, w których produkt kończy jako odpad. Zwłaszcza jeśli może być wykorzystywany jako nowy zasób lub surowiec wtórny do produkcji w obiegu zamkniętym. To z pewnością jedno z kluczowych zagadnień.
00:24:04:10 – 00:24:07:16
Tony Lockett
Dziękuję bardzo. Esthèle, chciałabyś coś dodać?
00:24:07:18 – 00:24:31:17
Esthèle Goure
Jasne. Jestem optymistką. Wiem, że gospodarka o obiegu zamkniętym wciąż pozwala na wzrost i tworzenie nowych miejsc pracy. Tworzymy ekscytujące rozwiązania. Nie są to co prawda modele sztucznej inteligencji ani roboty, ale nasza technologia jest dość innowacyjna i dość ważna, dlatego warto pracować nad nią dalej i zainwestować w nią nieco więcej.
00:24:31:19 – 00:24:33:13
Tony Lockett
Dziękuję ci bardzo, Esthèle. Ivar?
00:24:33:17 – 00:24:50:06
Ivar Palk
Myślę, że nie powinniśmy obawiać się próbowania nowych produktów. Jeśli jesteście konsumentami albo osobami decyzyjnymi w przedsiębiorstwach, nie obawiajcie się ich testować i dajcie im szansę. Kto wie, może je polubicie.
00:24:50:08 – 00:25:24:07
Tony Lockett
Bardzo dziękuję za te pozytywne podsumowania. Bardzo dziękujemy naszym gościom za dołączenie do nas, a naszym słuchaczom za wysłuchanie tego odcinka. Zapraszamy do obserwowania naszego podcastu w serwisach Spotify i Apple Podcasts. Zapraszamy także na stronę podcastu w serwisie CORDIS. Więcej informacji i projektów możecie znaleźć w serwisie CORDIS - serwisie Komisji Europejskiej, który jest poświęcony badaniom i innowacjom, a także w naszym magazynie internetowym „Horizon”. Linki znajdziecie w opisie odcinka.
Apple Podcasts
(odnośnik otworzy się w nowym oknie)
Filmy w serwisie materiałów audiowizualnych Komisji Europejskiej
(odnośnik otworzy się w nowym oknie)
Spotify
(odnośnik otworzy się w nowym oknie)
YouTube
(odnośnik otworzy się w nowym oknie)
EC Audiovisual Service Podcasts
(odnośnik otworzy się w nowym oknie)